Monday, February 1, 2010

Nog meer bezoek: Paarl en Kaapstad

Goedemoed in Paarl
De druivengaard van Goedemoed
Luus, kB en Boris
Luus en Boris met "Bottle"
De tuin van Goedemoed
T met zijn ouders op het terras van Goedemoed
Tsar, de hond kijkt verlangend naar ons eten
Het taal monument in Paarl
T met opa en oma en de kleinkinderen

vervolg

Luus, Boris en kB op het taalmonument in Paarl

Nederburg wijnen
Proeverij
Fairview kazen
Proeverij, Luus proefde gratis, maar at voor twee
Koffie in Kaapstad op weg terug naar huis

Op de dag dat Robert en Charlotte in Zuid-Afrika gingen rondreizen, kwamen opa en oma aan. Die namen we mee naar Paarl, niet ver van Kaapstad en midden in de wijnlanden. We zaten in een heel leuk B&B: Goedemoed, gerund door Kim en Heather. Het was mooi, gezellig en gemoedelijk. Gezien: het (vreemdsoortige) Taalmonument, Nederburg winery, Fairview kazerij, le Restaurant in Franschhoek en de dorpsstraat in Paarl. Gemist:  de Drakenstein gevangenis in Paarl vanuit waar Mandela volgende week precies 25 jaar geleden werd vrijgelaten... Het draaide natuurlijk allemaal om wijn drinken en lekker eten en aan het einde van de dag sloten we meestal af met een braai op het terras. Het was een heerlijk verblijf en een echte aanrader. Na drie dagen ontmoetten we Robert en Charlotte weer op het vliegveld in Kaapstad, om met z'n allen weer terug naar Johannesburg te vliegen.

Wednesday, January 20, 2010

meer Pilanesberg safari en Sun City (foto's Charlotte)

Irene Farm
Van de leeuwen zagen we alleen deze pootafdruk
Helaas deed ie net zijn bek dicht en daar bleef het bij
Uitsmijter: een luipaard!
Moment of impact: Luus rent voor haar leven en Robert probeert haar te redden van de vermorzelende branding

Boris wordt opgeblazen, oren dicht
Hier leek het nog leuk
Hier niet meer!


Omdat mijn lens nog bij Canon in reparatie was, heb ik alleen foto's met mijn groothoeklens genomen. Maar dat is voor het fotograferen van wild niet al te handig. Deze fotografische bijdrage is van Charlotte met haar zoomlens.

Bezoek: naar Pilanesberg en Sun City

Mijn tas op het Voortrekkers Monument

Ons huisje in Pilanesberg

Boris en Luus

Ingesloten neushoorn op onze vroege ochtenddrive

Boris speurt naar olifanten

Sun City

Valley of the Waves, een cmpleet nep strand in het bos

Luus komt bij van de tsunami

Er komt een buitje aan

Broer Robert en zijn vrouw Charlotte kwamen op bezoek. Ze bleven eerst een paar dagen bij ons om daarna naar Port Elisabeth te vliegen en dan via Plettenberg Bay naar Kaapstad en omgeving te rijden. Een paar dagen na O&N is het weer enigszin omgeslagen en in tegenstelling tot elke dag blauwe lucht was het nu druilerig en grijzig bij het opstaan... De eerste dagen van het bezoek hebben wat standaard dingetjes hier in de buurt afgewerkt en daarna zijn we voor een paar dagen naar Pilanesberg gereden voor de safari experience. De eerste avond dat we naast ons gezellige huisje met rieten dak zaten te braaien kwamen er al meteen een heleboel beestjes (antilopes en allerlei vogeltjes en eekhoorns, waar ik allemaal geen foto's van kon maken, omdat ik noodgedwongen met mijn groothoeklens moest fotograferen) langsgewandeld. Maar eerst hadden we nog een schokkende encounter met wat andere wezens: super brutale bavianen. Terwijl Robert en ik even naar de receptie liepen om een ochtenddrive te regelen, bleef Charlotte met de kinderen in hun huisje. Toen we terug kwamen lopen zagen we al een enorme mannetjes baviaan op ons paadje zitten (ze zitten overal op de loer). Toen we binnen kwamen zat iedereen daar nog in shock na te trillen. Een enorme baviaan had de voordeur opengerukt en was zo naar binnen gerend, vervolgens deed hij de deur van de ijskast nog even open om te checken of daar wat lekkers in zat en toen griste hij de Nescafe zakjes van de tafel. De ruimte waar de aap in binnenkwam is niet zo groot, dus als je daar met z'n drieën bent, sta je echt oog in oog met zo'n beest. Boris was heel cool gebleven en Luus was naar boven gevlucht, terwijl Charlotte een stoel had gepakt om de kinderen te beschermen. Het resultaat was dat de kinderen de hele avond niet meer naar buiten durfden en Boris was heel erg stilletjes, dus toch ook wel bang geweest...

De volgende ochtend gingen we vroeg opstaan, want om 5.30 uur hadden weeen ochtenddrive door het park. Jammer dat het keihard regende toen we wakker werden.... Om 5.15 zaten we gezellig met enorme, door het park verstrekte regenjassen aan in een lekkende safariwagen. Het was nat en koud, maar de kinderen hielden zich goed en we zagen op onze drie uur durende tocht in de regen heel wat. Olifanten, nijlpaarden, neushoorns, giraffen enz. Aan het eind deed onze ranger nog heel veel moeite om leeuwen te zien. We zagen overal pootafdrukken en het pad werd nog versperd door olifant Amarula de de week ervoor nog een auto had geplet, maar uiteindelijk geen leeuw...

De dag erna gingen we op weg naar Sun City, om het toch maar eens gezien te hebben. We reden door het wildpark en werden gelukkig onderweg getipt over een stel luipaarden dat ergens op de rotsen zou liggen. Toen we op de bewuste plek aankwamen konden we nog 1 luipaard in de verte zien liggen.
Sun City is een heel vreemde plek. Alles is nep en hangt van hotels, casino's en speelhallen aan elkaar. Wel leuk is de Valley of the Waves, waar wij voor kwamen. Het is en gigantisch strand midden in het bos en er komt ook nog eens in de zoveel tijd een golf langs. Wat wij niet wisten is dat er periodes met lage golven zijn en periodes met af en toe een hoge. Net toen we ons op het strand geinstalleerd hadden en de zee in liepen met de kinderen ging er een sirene loeien. Ha! de golven beginnen en we gingen wat verder de zee in. Na een paar minuten kwam er uit het niets plots een enorme golf op ons af. Met moeite konden we de kinderen redden, maar die waren zich meteen lam geschrokken en wilden dus ook het water niet meer in...., ook niet toen er alleen lage golven waren.
Vlak na thuiskomst hadden we een buurtbraai om de hoek. Wat grappig is dat je hier zelf iets mee moet nemen voor op de bbq, dat je dat ook zelf opeet. Het gaat niet op een grote berg, waar iedereen dan wat van neemt, nee, je neemt je eigen stukje vlees, braadt het zelf en eet het ook zelf op...